Iets wat in mijn ogen soms onderschat wordt is psycho educatie of in gewone taal; uitleg over waar gedrag vandaan komt. Misschien wordt het meer misbegrepen dan onderschat, want door de ouders die ik vertel over de waarde ervan wordt er soms wat ongemakkelijk gereageerd. Het is natuurlijk ook niet niets om geconfronteerd te worden, met naam en uitleg, wat er met je kind ‘aan de hand’ is. Dat neemt niet weg dat psycho-educatie wel heel helpend kan zijn!
Een ouder die ik heb begeleid heeft haar zoon jarenlang opgevoed als een ‘normale’ jongen. Nu is er ook niets ‘mis’ met hem, echter heeft hij een vorm van autisme. Omdat moeder de jongen nooit heeft verteld wat dit inhoudt en vele situaties voor hem opving, kon hij hier goed mee leven. Lees; als jong kind, met zijn moeder aan zijn zijde. Als ouder(s) geef je namelijk alles wat je kind nodig heeft en als dat iets anders is dan bij andere kinderen, dan gaat dat tot een bepaald punt in de opvoeding vaak vanzelf. Zeker als het kind wat introvert is en meedeint met de volwassene(n).
Maar dan wordt een kind ouder en krijgen de kinderen om hem heen, meer en meer in de gaten dat het kind anders reageert of ‘rare’ gedragingen heeft. Het kind zelf voelt van binnen ook dat er iets ‘anders’ is, maar kan het niet plaatsen. In het geval van deze jongen, begon het pesten al vroeg op school. De jongen kon dit niet goed verwoorden thuis of ergens anders en het werd van kwaad tot erger. Hij had de ouder niet meer de hele dag om zich heen om hem te beschermen en door autisme kon hij de sociale interactie vaak niet goed plaatsen.
In de tijd dat ik de jongen wekelijks zag, heb ik hem geleerd dat bepaalde gedragingen horen bij autisme en wat dit voor hem betekent (elk kind is uniek!). We zijn samen een reis aan gegaan om te kijken wat helpend voor hem is en hoe hij dit toe kan passen in het dagelijkse leven. Met lachen, zin, tegenzin, een traan, soms boosheid en ook verdriet, kwamen we tot een punt waar hij aan mij en steeds meer aan zijn omgeving kon vertellen dat hij even niet meer kon en tijd nodig had, dat hij vast liep in een siuatie of iets niet begreep.
Dit heeft zijn leven en het leven van mensen om hem heen veranderd. Ook nam ik de ouder(s) mee op de reis die ik met hem ging, middels ouderbegeleiding. De jongen weet nu wat bij autisme hoort, heeft meer grip op zijn emoties en weet dat sommige dingen niet goed zijn voor hem. Wat een verschil kan psycho-educatie maken en wat een andere jongen werd hij!
Bij Evenlangszij is dit een belangrijk onderdeel van de begeleiding. Of het nu gaat om hoogbegaafdheid, autisme, AdHd of een andere uitdaging. Elk kind (en ouder(s) is uniek en dus is elke reis weer anders, maar dat maakt het juist zo waardevol!
Vanaf augustus heb ik weer plek voor kind- en ouderbegeleiding (Rotterdam of ouder(s) online). Ben je geïnteresseerd, bekijk dan even mijn website en neem contact op!