Onderpresteren of een ander brein?

Hb in zicht .. of beter gezegd – onder presteerder in zicht. Veel meer- en hoogbegaafde kinderen (en soms ook volwassenen) presenteren onder hun niveau. Dit komt omdat een hb’er anders denkt en daardoor een andere leerbehoefte heeft. Eén van de voorbeelden is dat klassiek onderwijs de leerstof bottom up aanbiedt. Hiermee krijg je steeds een stukje onderwijs aangeboden, dat uiteindelijk een groter geheel maakt. Zo is weer een leerdoel bereikt. Iemand die meer- of hoogbegaafd is denkt en leert anders. Wanneer er iets wordt uitgelegd, gaan alle hersenradars aan het werk. Want wat is er in die context veel mogelijk. Wat even heel simpel leek, wordt nu opeens een groot doolhof aan mogelijkheden en voordat hij het doorheeft, sluipt de conclusie ‘ik snap het niet’ erin en ontstaat op den duur zelfs de overtuiging ‘ik ben dom’. Het gevolg kan zijn een laag zelfbeeld, het geloof ‘ik ben dom’ wortelt zich verder, het kind gaat ernaar handelen en het wordt .. tada.. dan soms ook nog bevestigd door een docent. Ergens ‘logisch’, want de leerkracht speelt in op hij of zij ziet. Óf het kind heeft die ene leerkracht die net even verder kijkt.. Zooo belangrijk dat we vroeg signaleren dat er een ander ‘soort brein’ in dat koppie zit!

Nu hebben we het over meer- en hoogbegaafdheid, maar hetzelfde principe zie ik ook bij kinderen met een zware belasting door bv ziekte. Als we de piramide van maslow er even bijpakken, zien we dat een kind pas tot leren komt wanneer er aan een bepaalde opbouw van (basis)behoeften voldaan wordt. Wanneer een kind steeds een ‘extra rugzak (emotionele, mentale, praktische handelingen), door bv ziekte mee moet dragen, dan is een kind verdeeld. Door de verdeelde aandacht en emoties die erbij komen, komt een kind vaak minder toe aan leren. Ook dit is een vorm van onderpresteren. Vaak wéét een kind niet dat het meer kan.
Hij heeft dus iemand nodig die inspeelt op de juiste leerbehoeften. Wat wél gebeurt is dat een kind het – vaak onbewust – uit. En je raad het al, dat is middels gedrag. Heb jij dit op de omgeving lettende, (niet altijd handig) sociale, soms wat stiekeme, komt altijd wel prima mee mits hij écht geen zin heeft, drukke, ‘vervelende’ kind in je klas? Plak er dan niet meteen ‘AdHd’ of een andere conclusie aan vast. Misschien is het een onbewuste schreeuw om meer cognitieve prikkels. Onderpresteerder in zicht #Evenlangszij