Verbinding blijven zoeken is een blijvende taak van de ouder. Ouder zijn van opgroeiende kinderen is een uitdagende rol. Er is de nieuwigheid van elke leeftijdsfase, de uitdaging van de sociale omgeving waarin je kind zich bevindt én vergeet je eigen emoties en achtergrond niet. Vooral het laatste zit misschien nog wel het meeste in de weg. Ben je snel bezorgd of ‘past’ de nieuwe levensfase van je kind misschien niet in je agenda…
Laten we eerlijk zijn, het leven gaat snel, we hebben volle agenda’s en de hoofdruimte om iets nieuws aan te kunnen is niet altijd vanzelfsprekend. Toch is de verbinding met je kind het allerbelangrijkste. Waar houdt hij of zij zich momenteel mee bezig, wie zijn de mensen die ze dagelijks spreken of zien, wat gebeurt er in die telefoon? De laatste is een heel ander en belangrijk onderwerp, maar niet voor nu.. tip; blijf de telefoons checken.. je beneemt de vrijheid van de kind niet, je voedt op en beschermt!
Ok.. weer verder.. verbinding is dus heel belangrijk. Duik in de wereld van je kind, leef mee, luister naar verhalen, troost en lach mee. Dit kan zover gaan als je verdiepen in de serie waar je kind zich in heeft verloren, het schoolproject wat nu high topic is of die vriend of vriendin die even niet leuk doet. Ik geloof dat veel gedragsuitdagingen van een kind wegvallen door jouw ouderlijke aanwezigheid.
Maak het prioriteit, maak het een levenswijze. Nu kan je de verbinding nog maken en daar zal je alle profijt van hebben als je kind zijn of haar eigen weg gaat vinden. Een brutale mond, het beter weten, niet luisteren.. zoek de verbinding weer op. Het hoort bij het loskomen en de eigen weg vinden. Met dit gedrag roept je kind eigenlijk alleen maar harder dan normaal; hou van mij, ben ik het waard, ben ik geliefd?
Verbinding blijven zoeken is een blijvende taak van de ouder, niet van het kind.
#Evenlangszij