Terwijl ik de titel meer-begaafd type, maakt de autocorrectie er ‘meebetaald’ van… ik grinnik even en bedenk me dan serieus dat het de spijker op zijn kop slaat. Meer-begaafde kinderen hebben namelijk vaak dezelfde kenmerken als hoogbegaafde kinderen. De IQ totaal score haalt alleen niet de ‘harde grens’ van 130 (hoogbegaafd) en daarmee worden ze uitgesloten van elke vorm van HB onderwijs. Meebetaald…hun hele leven lang ‘betalen ze mee’ aan de keuze van de maatschappij om deze groep niet te erkennen als ‘hoogbegaafd’. Wél dragen ze daar de vruchten van.. geen erkenning, geen gelijkgestemden om zich heen, maar wel het gedrag hebben van een hoogbegaafde. De omgeving en zelf snapt het niet, met als gevolg somberheid of juist boosheid, onbegrip, uitdagingen op school tot schooluitval… Het zelfbeeld in puin… net als bij zovele meer- én hoogbegaafden.
Wat als elke school voor een deel ‘anders’ onderwijs zou aanbieden? Wat als meer- en hoogbegaafden niet meer worden gezien als een (te) kleine groep van de samenleving waarvoor het te duur is om een klas te openen en de expertise in huis te halen? Wat als dit de norm wordt? Wat nu ’te duur’ is, is later ’terug verdiend’ wanneer er geen ‘herstel werkzaamheden’ gedaan hoeven te worden?
Dat het onderwijs gaat veranderen is geen nieuws, maar hoe en wanneer dit ‘grote schip’ gedraaid zal worden is een vraag. Ik hoop dat scholen nu al de bereidheid hebben om kleine stapjes te zetten, want deze (soms ongeziene) kleine stapjes leiden tot grote veranderingen.
Zie het kind nu…
Wat kan jij al doen?
