Je bent een jonge tiener, je gaat elke dag naar school, je krijgt regelmatig waarschuwingen of wordt eruit gestuurd, niet veel lijkt je te boeien. Als we het hebben over emoties, krijg ik weinig terug. Als ik vraag naar de gebeurtenis van de dag ervoor waar je je voor moet melden, vertel je in geuren en kleuren vol passie over de oneerlijkheid ervan.
We gaan aan de slag; sociale vaardigheden, dingen van verschillende kanten bekijken, emoties, er komt van alles voorbij. Je doet gewillig mee, niet enthousiast, gewoon gewillig. Ik overweeg een training over zelfbeeld, zo kan ik je vertellen dat je uniek bent, dat je er mag zijn en dat je voor iets moois gemaakt bent, dat je een doel in je leven mag hebben. Ik besluit hiermee aan de slag te gaan; je luistert, doet mee, neemt het in je op en raakt betrokken. Ik merk dat je je waarde begint te voelen, de support en nabijheid aanneemt. Ik ervaar dat er een stukje onrust verdwijnt en ik besef me dat er iets begint te veranderen.
Wat ben ik dankbaar voor elk mooi zaadje dat ik mag planten in het leven van jonge mensen!
