Weet je nog dat kleine meisje of mannetje met lichtjes in de ogen als het iets kwam laten zien? De verwonderde blik als het iets voor de eerste keer zag en het trotse gezichtje toen het voor het eerst zonder zijwieltjes weg fietste? Je kind stond in zijn (lees: zijn/haar) kracht en dat is één van de mooiste dingen die er is toch? De gaven en talenten die je kind bij zich draagt, tot uiting zien komen. De vrolijkheid van het onbezorgde kind, wanneer hij het schoolplein op rent naar de klas of geniet van het spelen in het zand op die mooie zomerse dag…
Wanneer je de vrolijke lichtjes in de ogen van een kind ziet verdwijnen en het gedrag hebt zien veranderen, kan dat veel zorgen met zich meebrengen. Wat is er met mijn kind aan de hand? Waarom speelt mijn kind minder, kijkt het bezorgd om zich heen, waar is de glans gebleven? Er kunnen veel oorzaken zijn, maar dat er iets aan de hand is is wel duidelijk. School ziet het ook en de zoektocht begint.
Het kan knap lastig zijn om met verschillende partijen steeds te moeten schakelen over het welzijn van je kind. Wie heeft de regie, wie neemt de juiste beslissing, wordt je wel in alles meegenomen? Soms gaan dingen te snel en heb je als ouder meer tijd nodig om dingen te overdenken. Soms lukt het even helemaal niet meer om alles bij te benen en lig je als ouder een mogelijke diagnose zelfs een beetje in de weg. Het nog even niet weten is soms makkelijker dan de confrontatie aangaan. Het is een proces van het hele gezin, een proces dat niet altijd even gemakkelijk is.
Maar wanneer er naar voren komt waar het gedrag echt vandaan komt, kan de weg terug weer worden ingezet. Een weg naar begrip en een gezond welzijn. De weg terug naar een kind dat het schoolplein oprent naar de klas, die onbezorgd een balletje trapt op een zomerse dag. Een kind dat trots is als het een eerste wedstrijd heeft gewonnen.
Een kind dat in zijn kracht staat, is toch één van de mooiste dingen die er is?#jouwkindinzijnkracht#welzijn
