Een (hoog)begaafde jongere heeft baat bij een andere benadering dan een niet-(hoog)begaafde jongere. Hij of zij denkt anders, legt sneller/meer verbanden en heeft vaak interesses waarin een diepere betekenis te ontdekken valt.
Bij alle kinderen en jongeren, maar vooral bij tienermeisjes, kan het aanpassen aan de omgeving een vertekend beeld geven van wie ze werkelijk zijn. Meedoen om erbij te horen — terwijl je eigenlijk andere interesses hebt —, je intens (en vaak schuldig) voelen over het roddelen waar je bij was, of de vermoeidheid die er thuis uitkomt omdat het aanpassen zoveel energie kost. Het is vaak niet aan de buitenkant te zien, maar de jongere voelt wel degelijk dat het aanpassen veel van hem/haar vraagt.
Jezelf kunnen zijn op deze leeftijd is hoe dan ook een uitdaging. Een tiener zit midden in de zoektocht: wie ben ik, wie wil ik zijn, wie mag ik zijn?
Weerbaarheid is daarom essentieel. Die begint met nabijheid en steun vanuit thuis. Want als je daar niet jezelf mag zijn, hoe leer je dat dan in de buitenwereld? Vanuit die veilige basis kan een jongere stap voor stap gezonde en passende uitdagingen aangaan. Dat begint bij een positief zelfbeeld, een gezonde emotionele binnenwereld, weten hoe je je kunt uiten, je geliefd weten — en van daaruit gezonde vriendschappen aangaan.
Vanzelfsprekend? Niet voor iedereen. Maar het goede nieuws is: het is nooit te laat om hiermee aan de slag te gaan.
Herken je deze worsteling bij je (jonge) dochter? Stuur me gerust een berichtje, dan kijken we wat ik voor jullie kan betekenen.
