Onderprikkeling én overprikkeling tegelijkertijd – het klinkt tegenstrijdig, maar veel (hoog)begaafde mensen herkennen dit gevoel.
Technisch gezien is het vaak een snelle afwisseling of een overlap in verschillende gebieden: cognitief, emotioneel, zintuiglijk. Maar het voelt alsof het allemaal tegelijk gebeurt. En dat maakt dat alles uit balans voelt…
Ik herken het zelf ook.
Wanneer ik werk doe waar ik van ‘aan’ ga, creëren, begeleiden, nieuwe ideeën uitwerken, dan stroomt het. Dan kijk ik uit naar een nieuwe dag. En ja, dat bestaat écht. Dit is mijn realiteit, en ik ben er elke dag super dankbaar voor dat ik dit heb mogen ontdekken.
Tegelijkertijd is het niet altijd zo soepel.
Soms leg ik de lat te hoog en voel ik stress. Soms kabbelt alles voort en mis ik prikkels. Dan ga ik onrustig zoeken: een cursus, een nieuw project… Maar als het niet vanuit rust komt, raakt het snel uit balans. En dan is er opnieuw overprikkeling.
Wat mij helpt: ruimte maken. Even niets. Koffie drinken met inspirerende mensen. Terug naar de kern. Naar die manier van werken die écht bij mij (én bij mijn cliënten) past.
Deze ervaring helpt me ook in mijn werk met (hoog)begaafde kinderen, jongeren en hun gezinnen. Ook bij hen zie ik dit spanningsveld: het hoofd dat hongerig is, het systeem dat overloopt, en de wereld die óf te weinig, óf te veel vraagt (of biedt).
Herken jij dit, bij jezelf, of bij een kind in je omgeving?
Je bent welkom om contact op te nemen. Ik help je graag om te onderzoeken waar rust, ruimte en richting liggen.
Liefs Wendy
