Stel je een overleg voor waarin iemand een voorstel doet dat voor hem of haar volkomen logisch is. De stappen kloppen. De uitkomst is doordacht.
Maar het idee wordt niet direct opgepakt.
Er vallen stiltes. Er komen vragende blikken. Het gesprek beweegt verder.
Wat betekent zo’n moment?
Is het idee niet goed?
Is het te vroeg?
Is het te complex gedacht?
Op dat moment is dat niet duidelijk. Wat wél voelbaar is, is de verwarring. Het niet helemaal begrepen worden.
En dan, maanden later, wordt precies datzelfde idee ineens wél omarmd. Soms met erkenning van wie het oorspronkelijk inbracht. Soms zonder die erkenning.
Met erkenning voelt het als bevestiging: het lag dus niet aan het idee.
Zonder erkenning kan het voelen als niet gezien worden. Alsof wat eerder niet landde, later wél waarde krijgt, maar jij niet.
Achteraf kan gezegd worden: ‘Het was gewoon nog niet de juiste tijd.’
En misschien is dat zo.
Maar op het moment zelf weet je dat niet. Daar is geen overzicht. Alleen het gevoel dat wat voor jou logisch is, niet vanzelfsprekend logisch is voor de ander.
Wanneer we dit vertalen naar (hoog)begaafde kinderen, wordt duidelijk hoe kwetsbaar dit kan zijn.
Een kind dat snel denkt, grote stappen maakt in zijn hoofd of snel verbanden ziet, kan iets zeggen dat voor hem of haar volkomen logisch is.
Als dat niet direct wordt opgepakt, kan er een gevoel van ‘mismatch’ ontstaan.
In de klas.
Op het schoolplein.
Bij een grapje.
Bij een idee.
En als dat vaker gebeurt, kan een kind gaan denken:
Als de rest het snapt en ik niet… dan zal ik wel raar zijn. Of dom.
Daar raakt het het zelfbeeld.
Wat wij als volwassenen ‘vooruitdenken’ noemen, kan een kind ervaren als ‘anders zijn’.
En zonder uitleg of erkenning kan dat langzaam veranderen in: ‘er klopt iets niet aan mij.’
Juist daarom is begeleiding zo belangrijk.
Niet om het denken te veranderen, maar om het te helpen begrijpen.
Wanneer een kind ontdekt:
mijn brein werkt zo, en dat is oké,
verschuift er iets wezenlijks.
Dan wordt ‘anders’ geen twijfel meer,
maar iets wat bij je hoort. Iets wat normaal is, wat er mag zijn, mogelijk zelfs een kracht.
Herken je dit, bij jezelf of bij een kind in je omgeving?
Loop je hier thuis of in de klas in vast?
Bellen staat vrij, ik denk graag met je mee!
(Hoog)begaafd#coaching#kind#jongere#gezin#school#zelfbeeld#vanlastnaarkracht#helemaaljezelf
