Je kind is 6 en roept dit na weer een uitbarsting thuis. Woorden die door merg en been gaan. Vermoedelijke oorzaak?
Ik hoor het vaker van ouders: jonge kinderen die zulke heftige dingen zeggen. Gelukkig is het tot nu toe steeds een hulpkreet gebleken. Een signaal van een kind dat vastloopt — in het aanpassen op school, het niet begrepen worden, het missen van veiligheid.
Als ik dit schrijf, voel ik de ernst en urgentie in mijn lijf — hier op mijn vakantieadres, waar de ontspanning zich weer snel aandient.
In mijn begeleiding kom ik langszij:
“Ik zie je. Je mag er zijn. Ik neem je serieus.”
We praten, knutselen, doen kaartspellen, boksen (met handschoenen en bokspads 😉). Spelenderwijs ontstaat er contact. Van daaruit werken we aan emotieregulatie, zelfbeeld en geven we woorden aan wat vaak met (vermoedelijke) hoogbegaafdheid te maken heeft.
Denk je dat jouw kind — en jullie als gezin — een steuntje in de rug kan gebruiken?
Stuur gerust een mail via www.evenlangszij.nl, dan kijken we samen wat ik voor jullie kan betekenen.
