Daar zit je dan, in de klas. Het lukt niet, je wil wel, maar het lukt niet. Er is teveel wat je wel wil, maar het lukt niet. Het is te onzeker, te onoverzichtelijk, te angstig. Waar moet je ook beginnen? Weer een uitleg, dit verhaaltje heb je al vaak gehoord.. of iig iets wat erop lijkt en de vragen beantwoorden is spannend, dan moet je je vinger opsteken en wachten en welk antwoord is goed? Er is zoveel mogelijk, zoveel geluid.. je bent afgeleid, maar krijgt de beurt. Je weet het even niet meer. ‘Het is goed, zegt de juf, we komen er zo wel op terug als je het weer weet.’ Je begint te plukken, aan je schoen. Iets zit er niet goed, het is kapot. Dan heb je kriebel en krabbelt. Eerst zonder aandacht, maar dan is het open…ernaast zit nog een bultje. Je draait je om, even checken wat er achter je is. Naast je zit een kindje die ook wiebelt. Je zoekt contact en de juf noemt je naam om je weer bij de les te halen.
Dat hoge IQ kan flink in de weg zitten. Het begin van de uitleg was best interessant, maar wat duurde het lang. De verveling sloeg toe en door de onderprikkeling (leerhonger), maar ook de overprikkeling van alle impulsen van de omgeving was de dag niet meer vol te houden. De spanning bouwt zich op in je hoofd en in je lijf.
De leerkrachten vinden je intens, niet altijd goed aan te sturen en weten niet op welk niveau je zit.
Vaak hebben hoogbegaafde kinderen niet meer alleen te maken met een hoog IQ en een andere leerbehoefte, maar ook met angst en spanning van opgedane nare schoolervaringen. Doordat het kind niet gezien is of niets passends wordt aangeboden, loopt de spanning op en krijgt het zelfbeeld een flinke knauw. Je zal dit kind niet altijd herkennen aan de eeuwige waaroms, hoe komt het dat’s en de boekjes die worden verslonden. Het wiebelende kind dat overal aankomt, omdat het zich afvraagt hoe het voelt of hoe het werkt, zou ik vooral niet overslaan!
Wanneer er in de thuissituatie nog andere spanningen zijn, bijvoorbeeld zorgen door armoede of als er weinig steunnetwerk is, lijkt de kans op een juiste onderwijsplek helaas nog kleiner. Vermindering van onderwijstijd is tegenwoordig steeds vaker geen uitzondering op de regel.
Thuiszitters…laten we verder kijken, onderzoeken, écht naar het kind kijken, naar het gezin kijken, naar mogelijkheden kijken, wat past dit kind wel? Waar kunnen we wel mee helpen? Laten we een stapje verder gaan om te voorkomen dat kinderen thuis komen te zitten. Elk kind verdient een goede start en een gelijke kans!
Foto: Photo video boutique